Eerste monitoring oesterrifherstelpilot: overleving goed én kansen voor verbetering
- dr. P (Pauline) Kamermans
- Senior onderzoeker marine ecologie en aquacultuur
Onderzoekers zijn positief over de eerste resultaten van een innovatieve methode voor rifherstel in de Noordzee. De overleving van de vorig jaar uitgezette Europese platte oesters blijkt vergelijkbaar met die van andere herstelprojecten in de regio. Tegelijk laat de eerste monitoring zien waar nog verbetering mogelijk is.
Afgelopen zomer werden in de haven van Rotterdam voor het eerst stenen met jonge platte oesters uitgezet, die waren “bezaaid” met oesterlarven via een innovatieve techniek: remote setting. Recent keerden onderzoekers voor het eerst terug om te zien hoeveel oesters de eerste maanden hadden overleefd.
“De bevindingen na verdere analyse zijn eigenlijk heel positief”, zegt Pauline Kamermans, marien ecoloog van Wageningen Marine Research. Ze is projectleider van het zogeheten RESO-project, waarin negen partners samenwerken. “Met het aantal levende oesters dat we terugvonden, voldoen we ruimschoots aan de internationale OSPAR-definitie voor een oesterbed.” Toch betekent dit volgens Pauline Kamermans niet dat er nu een rif ligt. “Een rif is meer dan een oesterbed: daar zijn méér oesters per vierkante meter, die zichzelf voortplanten en zo op elkaars schelpen groeien.”
Op weg naar betere resultaten
De resultaten van de eerste monitoring geven inzicht in waar nog winst te behalen valt. Veel van de niet-levende oesters bleken namelijk niet of nauwelijks gegroeid sinds de uitzetdag. Mogelijk overleefden zij het transport of de landing op de bodem niet. “Vorig jaar was de allereerste keer ooit dat we deze methode toepasten. Juist daarom was deze monitoring zo waardevol. De resultaten geven ons duidelijke aanknopingspunten voor waar we kunnen verbeteren”, zegt Pauline Kamermans.
De partners gaan onder meer beter monitoren welke factoren beïnvloeden hoe oesterlarven zich op de stenen vestigen, bijvoorbeeld door temperatuur en voedselaanbod nauwkeuriger te volgen. Met méér jonge oesters op de stenen, hoopt het consortium er ook meer levend te houden in de Noordzee. Ook wordt gekeken hoe het transport en de uitzet van de stenen kan verlopen, zodat meer jonge oesters overleven. De volgende uitzetactie van ‘oesterstenen’ zal later dit jaar plaatsvinden bij twee kabelkruisingen van Tennet, verder weg van de kust.
Leven terugbrengen naar de Noordzee
Het consortium werkt aan deze rifherstelmethode omdat riffen cruciaal zijn voor het leven in de Noordzee, maar tegenwoordig uiterst zeldzaam zijn. Oesters bouwen zulke riffen en zijn daarmee één van de rijkste ecosystemen van de Noordzee. Riffen bieden plek om te schuilen, vestigen, eten en paren voor allerlei vissoorten, wieren, roggen en zelfs zeehonden en kleine walvisachtigen. Daarnaast verbeteren riffen de waterkwaliteit.
Met de ontwikkeling van ‘remote setting’ op stenen onderzoekt een consortium hoe herstel van die riffen slim gekoppeld kan worden aan de aanleg van maritieme infrastructuur, zoals windparken en kabelverbindingen. Door oesters zich direct op stenen te laten vestigen en deze vervolgens uit te zetten op plekken waar hard substraat nodig is, willen de partners natuurherstel op grote schaal een stap dichterbij brengen.
Gebundelde krachten
In de pilot van remote setting (het RESO-project) werken negen bedrijven, kennisinstellingen en natuurorganisaties samen: Wageningen Marine Research, Wageningen Universiteit, ARK Rewilding Nederland, Stichting Zeeschelp, Waardenburg Ecology, Van Oord Ocean Health, TenneT, Havenbedrijf Rotterdam en De Rijke Noordzee. De Rijke Noordzee is een samenwerking tussen Stichting de Noordzee en Natuur & Milieu.
Heeft u een vraag?
Heeft u een vraag rondom dit onderwerp of ziet u kansen om met ons samen te werken? Neem dan contact op met onze expert.
